Ұстаз бейнесі - шәкірт үшін адамгершіліктің ең жоғары үлгісі. Ұстаздың лаулаған жалыны әр жүрекке жылу сәуіп, нұр құятын қуаттың қайнар көзі. Ол - сезім мен нұр шашар сәуле. Келешек үшін тырмысып, жан аямай күрескен, өз бойындағы пенделігін жоя білген жан. Ұстаз - өзінің бар күшін, бүкіл өмірін бала тәрбиесіне сарп етуге бел буған періште. Шәкірттің жүрегінде мәңгілік із қалдырған ұстаз бейнесі қандай мейірбан, қандай сұлу десеңізші? Сол періштелердің бірі қазір менің бала жүрегімде нық орын алған.
Ол ағылшын тілі мұғалімі- Тильманбетова Рабиға Кеңесбайқызы. Ол мұғалімнің маған ұнайтын себебі: ол сабақты өте жақсы түсіндіреді, және бұл менің сүйікті пәнім. Маған осы мұғаліммен жұмыс істеген ұнайды. Рабиға Кеңесбайқызы білімізді көрсететін қызықты ашық сабақтар өткізеді. Ол кісімен ағылшын тілін және ағылшын мәдениетін үйрену қызықты. Біз түрлі олимпиадаларға қатысамыз және байқауларға арналған өлеңдер жазамыз. Мұғалім бізді жақсы көреді.
Мектеп - бұл тәуелсіз өмір үшін алғашқы қадам. Өйткені, бірінші сабақ, бірінші жеңіс, бірінші жеңіліске ұшырап, бірінші махаббатты басымыздан өткереміз. Біз мектепке ұяң, ұялшақ және біліксіз болып келеміз. Бізді ата-анамыз қолымыздан жетектеп бірінші ұстазымызға тапсырады. Алғашқы ұстазымызбен қаншама бақытты сәттерді өткіземіз, ол кісінің мейірімі мен даналығын көреміз. Ол біздің екінші анамыз іспетті. Мұғалім бізді тек оқуға және жазуға үйретіп қана қоймай, бір-бірімізді қадірлеп дос болуға, адал болуға үйретеді. Өйткені, мектеп тек жалпы білім беру орталығы ғана емес, бұл өмір мектебі. Біз мұнда маңызды нәрсені білеміз: адал, мейірімді дос болуды, алдына мақсат қоя білетін, ұйымшыл команда болуды. Мұғалім тек үйретуші ғана емес, адал дос, дұрыс жолға түсіріп бағыт беретін бағыттаушы. Мұғалім жалқаулықты, тәртіпсіздікті жеңуді, біге қол жеткізген жетістіктерімізге қанағат етіп тоқтап қалмай алға жылжуды үйретеді.
На этой неделе в нашей школе проходит прекрасная выставка. Она не случайно называется "Осенняя фантазия". Потому что осень одарила нас замечательным материалом для творчества: желудями и шишками, разноцветными цветами и листочками, фруктами и овощами. Всё это богатство можно использовать на создание оригинальных и забавных игрушек, аппликаций и букетов.
Сегодня, когда повсюду слышны только песни современных казахстанских и зарубежных эстрадных исполнителей, кажутся каким-то волшебством звуки музыки, исполняемые на фортепиано, которые являются оплотом чудесного и высокого искусства.
Никогда не забуду тот день, когда первый раз, держась за мамину руку, я шел в гимназию. Было немного страшно, потому что мне казалось, что школа – это дом, где работают очень строгие люди, которые обязательно захотят меня обидеть.
В гимназии № 40 я учусь с первого класса, за это время я очень полюбила её. В большой и любимой мною школе много кабинетов; учатся самые старательные, умные, способные ученики; нас обучают самые лучшие учителя.
Я люблю свою гимназию, она самая лучшая школа на свете! Несмотря на то что в городе много школ, моя сороковая отличается от них. Вы спросите меня, чем именно отличается? Я постараюсь ответить. В моей школе самый лучший педагогический коллектив. Профессионализм учителей, их внимательность и чуткость, умение донести школьный материал до каждого ученика вызывает желание ходить именно в эту школу. А какие вкусняшки, заставляющие наш мозг работать еще лучше, готовят повара - это не передать словами!
Ұстаз бейнесі - шәкірт үшін адамгершіліктің ең жоғары үлгісі. Ұстаздың лаулаған жалыны әр жүрекке жылу сәуіп, нұр құятын қуаттың қайнар көзі. Ол - сезім мен нұр шашар сәуле. Келешек үшін тырмысып, жан аямай күрескен, өз бойындағы пенделігін жоя білген жан. Ұстаз - өзінің бар күшін, бүкіл өмірін бала тәрбиесіне сарп етуге бел буған періште. Шәкірттің жүрегінде мәңгілік із қалдырған ұстаз бейнесі қандай мейірбан, қандай сұлу десеңізші? Сол періштелердің бірі қазір менің бала жүрегімде нық орын алған.
Мектеп - бұл тәуелсіз өмір үшін алғашқы қадам. Өйткені, бірінші сабақ, бірінші жеңіс, бірінші жеңіліске ұшырап, бірінші махаббатты басымыздан өткереміз. Біз мектепке ұяң, ұялшақ және біліксіз болып келеміз. Бізді ата-анамыз қолымыздан жетектеп бірінші ұстазымызға тапсырады. Алғашқы ұстазымызбен қаншама бақытты сәттерді өткіземіз, ол кісінің мейірімі мен даналығын көреміз. Ол біздің екінші анамыз іспетті. Мұғалім бізді тек оқуға және жазуға үйретіп қана қоймай, бір-бірімізді қадірлеп дос болуға, адал болуға үйретеді. Өйткені, мектеп тек жалпы білім беру орталығы ғана емес, бұл өмір мектебі. Біз мұнда маңызды нәрсені білеміз: адал, мейірімді дос болуды, алдына мақсат қоя білетін, ұйымшыл команда болуды. Мұғалім тек үйретуші ғана емес, адал дос, дұрыс жолға түсіріп бағыт беретін бағыттаушы. Мұғалім жалқаулықты, тәртіпсіздікті жеңуді, біге қол жеткізген жетістіктерімізге қанағат етіп тоқтап қалмай алға жылжуды үйретеді.
На этой неделе в нашей школе проходит прекрасная выставка. Она не случайно называется "Осенняя фантазия". Потому что осень одарила нас замечательным материалом для творчества: желудями и шишками, разноцветными цветами и листочками, фруктами и овощами. Всё это богатство можно использовать на создание оригинальных и забавных игрушек, аппликаций и букетов. 
Сегодня, когда повсюду слышны только песни современных казахстанских и зарубежных эстрадных исполнителей, кажутся каким-то волшебством звуки музыки, исполняемые на фортепиано, которые являются оплотом чудесного и высокого искусства.
Никогда не забуду тот день, когда первый раз, держась за мамину руку, я шел в гимназию. Было немного страшно, потому что мне казалось, что школа – это дом, где работают очень строгие люди, которые обязательно захотят меня обидеть. 
Школа....
В гимназии № 40 я учусь с первого класса, за это время я очень полюбила её. В большой и любимой мною школе много кабинетов; учатся самые старательные, умные, способные ученики; нас обучают самые лучшие учителя. 
